مظهر ( 1304 - 1232 ) ميرزا على اكبر مظهر ، فرزند عبد الرسول ، در سال 1232 هجرى شمسى در شهر همدان از مادر زاد ، پس از فراگرفتن تحصيلات مقدماتى در رشته علوم عربيه و ادبيه به تحصيل پرداخت و در مدرسهء زنگنه به تحصيل فقه و اصول و منطق و فلسفه و عروض اشتغال ورزيد ، تا جايى پيش رفت كه از زمرهء اساتيد زمان به شمار آمد و برخى از رشته‌هاى تحصيلى را تدريس مىكرد و در تدريس منظومهء سبزوارى كه در زمرهء كتب فلسفه به شمار مىرود ، تسلط داشته است . مظهر پس از تكميل تحصيلات ، تأهل اختيار كرد و براى اعاشهء زندگى در دستگاه امير افخم قراگوزلو همدانى به سمت منشيگرى به كار پرداخت و تا آخر عمر در اين سمت باقى بود . اما از خلال اشعار مظهر چنين استنباط مىشود كه زندگى را در عسرت و تنگدستى مىگذرانيده و مكرر از فقر شگرف و تنگدستى خود سخن به ميان آورده ، آنجا كه گفته است : گر ز فقر و فاقه ، گمنام نخستين زمينم * مظهرم در شعر و دانش شهرهء آخر زمانم يا آنجا كه گويد : مظهر از خوارى كه ما در زندگيها ديده‌ايم * كس نيفزايد به غير از مرگ بر مقدار ما مظهر از اساتيد مسلم شعر زمان خود و از مفاخر همدان بود ، اشعارش توانايى و قدرت و طبع بلند او را در شعر مىرساند ، بخصوص در فن قصيده‌سرايى و مسمط مهارت و استادى او آشكار مىشود . ديوان اشعارش متجاوز از ده هزار بيت از انواع شعر مىباشد و بيش از چهار هزار بيت آن در مدح و منقبت و مراثى اهل بيت و ائمهء اطهار عليهم السلام سروده شده است . غير از ديوان اشعار ، دو اثر ديگر به او نسبت مىدهند : يكى كتابى به نام